Ochrona wód powierzchniowych — regulacje, obszary chronione i Natura 2000

Polska dysponuje rozbudowanym systemem regulacji dotyczących ochrony wód powierzchniowych. Łączą one zobowiązania wynikające z prawa unijnego z krajowymi przepisami Prawa wodnego i ustawy o ochronie przyrody.

Rozlewiska Biebrzy koło Brzostowa — naturalny ekosystem rzeki nizinnej w Biebrzańskim Parku Narodowym
Rozlewiska Biebrzy w okolicach Brzostowa. Biebrzański Park Narodowy jest przykładem skutecznej ochrony naturalnych ekosystemów rzeki nizinnej. Fot. Adikpl / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)

Ramowa Dyrektywa Wodna — fundament ochrony wód w UE

Ramowa Dyrektywa Wodna (2000/60/WE) ustanowiła ramy dla ochrony wód powierzchniowych i podziemnych w całej Unii Europejskiej. Jej głównym celem jest osiągnięcie dobrego stanu ekologicznego i chemicznego wszystkich jednolitych części wód do 2027 roku — z możliwością wydłużenia terminu przy spełnieniu określonych warunków.

Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do opracowania Planów Gospodarowania Wodami (PGW) dla każdego obszaru dorzecza. W Polsce wyróżnia się dorzecza Wisły, Odry, Niemna, Pregoły, Dniestru i Łaby, z których pierwsze dwa obejmują zdecydowaną większość terytorium kraju.

Prawo wodne — krajowe regulacje

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. 2017 poz. 1566 z późn. zm.) reguluje gospodarkę wodną w Polsce. Powołuje ona Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie jako centralną instytucję zarządzającą zasobami wodnymi. Ustawa wprowadza m.in.:

  • System pozwoleń wodnoprawnych dla podmiotów korzystających z wód
  • Przepisy dotyczące stref ochronnych ujęć wody
  • Regulacje w zakresie budownictwa na terenach zalewowych
  • Zasady klasyfikacji wód i oceny ich stanu
  • Opłaty za usługi wodne

Plany Gospodarowania Wodami aktualizowane są co sześć lat. Trzeci cykl planistyczny dla polskich dorzeczy obejmuje lata 2022–2027 i stanowi podstawę działań naprawczych mających na celu poprawę stanu ekologicznego wód.

Natura 2000 wzdłuż dolin rzecznych

Europejska sieć obszarów chronionych Natura 2000 obejmuje w Polsce ponad 140 obszarów specjalnej ochrony ptaków (OSO) i ponad 840 specjalnych obszarów ochrony siedlisk (SOO). Znaczna ich część zlokalizowana jest wzdłuż dolin rzecznych, które pełnią funkcję korytarzy ekologicznych.

Wybrane obszary Natura 2000 na polskich rzekach

  • Dolina Środkowej Wisły (PLB140004) — obszar ochrony ptaków na odcinku Wisły między Warszawą a Puławami; siedlisko rybitw, sieweczek i mew
  • Ujście Wisły (PLB220004) — obszar na ujściu Wisły do Bałtyku; ważne miejsce gniazdowania i żerowania ptaków wodnobłotnych
  • Dolina Dolnej Narwi (PLB140014) — obszar ochrony ptaków w dolinie Narwi; naturalny charakter rzeki z licznie wykształconymi meandrami
  • Biebrzański Park Narodowy (PLB200006) — największy park narodowy w Polsce; torfowiska i rozlewiska Biebrzy jako ostoja przyrody Europy

Ochrona wód przed zanieczyszczeniami ze źródeł rolniczych

Dyrektywa azotanowa (91/676/EWG) zobowiązuje Polskę do ochrony wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych. W 2018 roku ustanowiono w całej Polsce Obszar Szczególnie Narażony (OSN), wprowadzając obowiązek stosowania Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami.

Program ten określa m.in. okresy, w których stosowanie nawozów jest zabronione, dawki nawożenia oraz wymogi dotyczące pojemności zbiorników na nawozy naturalne. Realizacja programu jest warunkiem uniknięcia odpływów biogenów do rzek i jezior.

Strefy ochronne wód

Dla ujęć wody przeznaczonej do spożycia można ustanawiać strefy ochronne składające się z terenu ochrony bezpośredniej i pośredniej. W strefach tych obowiązują zakazy i ograniczenia działalności mogącej negatywnie wpłynąć na jakość ujmowanej wody.

Ochroną bezpośrednią objęte są ujęcia wód powierzchniowych i podziemnych dostarczające wodę do zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Obowiązek jej ustanowienia spoczywa na organach właściwych w sprawach gospodarski wodnej.

Renaturyzacja rzek — praktyczne działania

W ostatnich latach w Polsce realizowanych jest coraz więcej projektów renaturyzacji rzek — działań przywracających naturalny charakter koryt rzecznych i ich otoczenia. Projekty takie dotyczą m.in.:

  • Usuwania lub modyfikacji progów piętrzących uniemożliwiających migrację ryb
  • Odtwarzania naturalnego biegu rzeki na uprzednio wyprostowanych odcinkach
  • Przywracania połączenia koryta z terenami zalewowymi
  • Sadzenia roślinności przybrzeżnej stabilizującej brzegi w sposób naturalny

Finansowanie tych działań pochodzi m.in. z Funduszy Europejskich (LIFE, Fundusz Spójności, EFRROW) oraz ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i opiera się na publicznie dostępnych regulacjach prawnych oraz informacjach instytucji publicznych. Nie stanowi porady prawnej.